پیشوا یکی از شهرهای شهرستان ورامین است که در ۴۵ کیلومتری جنوب شرقی تهران و ۱۰ کیلومتری ورامین و در دامنه تپه‌های طبیعی جای گرفته‌است .  دیرینگی باستان‌شناسی منطقه پیشوا به پنجاه هزار سال پیش و دوره پارینه‌سنگی می‌رسد.

 در دستنویسی درباره تاریخ خوار (گرمسار امروزی) و ورامین که رونویس آن هنوز باقی است حدود شهر امروزی پیشوا و سناردک را سامنات نامیده‌اند و آشکار نیست چرا؟ آنچه مسلم است نام کهن این محل سامنات بوده‌است . از زمان بنیاد پیشوا آگاهی دقیقی در دست نیست و به جز آرامگاه امامزاده جعفر سازه تاریخی دیگری دراین شهر وجود ندارد لیکن با توجه به وقف‌ نامه امامزاده جعفر در سال ۸۷۳ ه . ق می‌توان تاریخ بنیاد را پیش از سال ۸۷۳ دانست.

تا پایان روزگار قاجار این شهر به نام امامزاده جعفر نامیده می‌شد ولی با ساخت راه‌آهن سراسری و گذر آن از این سامان نام آن از امامزاده جعفر به پیشوا دگرگون شد. 

برپایه گفته‌های اهالی این شهر رویداد ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ از این شهر آغاز گردیده‌است. این شهر جزء معدود مناطقی است که تقریبآ همگی مردمان آن بومی استان تهران و این منطقه می‌باشد. مهمترین منطقه تفریحی این شهر یک پارک جنگلی در قسمت پرارتفاع شهر می‌باشد.

در لغت‌نامه دهخدا زیر واژه پیشوا چنین آمده‌است :

پیشوا امامزاده جعفر قصبه‌ای جزء دهستان بهنام سوخته بخش ورامین است، سکنه آن فارسی ‌زبان هستند و آب آنجا از قنات ورامین و محصولات آن غلات و صیفی، باغات و چغندر قند می‌باشد.

منطقه پیشوا بخشی از دشت ورامین است و گفته شده سکنه آن از قدیم مانند ورامین تاجیکها بوده‌اند . بجز از تاجیکها ، رازی‌ها و هم از باشندگان قدیم می‌باشند . تا سده‌های نهم و دهم خاندان جنیدی نام آورترین خاندان ساکن در منطقه پیشوا بوده‌اند.

شهر پیشوا - شهرستان ورامین - جنوب تهران - استان تهران - باستان شناسی - سناردک - امامزاده جعفر - پارک جنگلی - بهنام سوخته - تاجیک - جنیدی - علی جعفری